COVID-19’s Impact On My Life as a Refugee

My name is Fatema Nazari. Six months ago, my husband, my cousin and I left our home to go and live in Iran. We were living in Mashhad city of Iran and with a good living condition. My daughter turned 6 years old and we planned to register her in school. Unfortunately, the Afghans living in Iran do not have the right for education unless they have legal documents.

It disappointed my husband and he said that we should move to Europe for a better future for our child. A human smuggler took us to Greece after we faced many problems. During the time we were in Greece, I decided to go to France by airplane and later bring my husband and daughter. However, this was not something our destiny led us to. We endured lots of difficult times and faced many hardships. Now we are two families living in one tiny room. It has been four months since our arrival to Athens, and we have spent all the money we brought with us.

Fatema Nazari’s daughter

Now that we have less money left with us, we three cannot afford to go together to another country for a better life. They told my husband, if you go to Afghanistan and get a passport for your daughter, she will be able to study in Iran. My husband was pleased to hear this and we decided to go back to Afghanistan. We wanted to get a letter from the Afghan Embassy in Iran; however, due to Corona Virus – COVID-19 – all offices got shut down. Therefore, we cannot go to Afghanistan.

Maybe, it is God’s decision for us to stay here. My daughter turned six and I dearly wished to have one more daughter. In one hand, I became pregnant while we are in Greece, one the other hand, when I crave for something, I cannot go outside to get it.

My daughter turned six and I dearly wished to have one more daughter. In one hand, I became pregnant while we are in Greece, one the other hand, when I crave for something, I cannot go outside to get it.

Fatema Nazari

Yet, I am grateful to Allah for accepting my prayers and I became pregnant. Now I am waiting for the day, when this virus is gone and we can go back to our home country and get a passport for our daughter. So this way she will be able to study and have a better future.

Now I am waiting for the day, when this virus is gone and we can go back to our home country and get a passport for our daughter. So this way she will be able to study and have a better future.

Fatema Nazari

 
Currently, in order to make myself and my daughter busy, I am making TikTok videos, going to the backyard to get some fresh air. I also watch movies and series, play games with my dear friend – Zahra Jan. Furthermore, I study and entertain myself with different things, until one day the COVID-19 is over and we can start a normal life.

Author: Zahra Raufi, who wrote about her neighbor, Fatema Nazari

Translator: Shughnia Ramzjo

A view from their balcony

The original text in Dari is below:

اسم من فاطمه نظری است. شش ماه پیش ، شوهرم ، پسر کاکای من و من خانه خود را ترک کردیم تا به ایران رفته وآنجا زندگی کنیم. ما در شهر مشهد ایران زندگی می کردیم و شرایط خوبی برای زندگی داشتیم. دخترم شش ساله شد و ما قصد داشتیم او را در مکتب ثبت نام كنیم. متأسفانه ، افغانانی که در ایران زندگی می کنند حق آموزش ندارند مگر اینکه مدارک قانونی داشته باشند

این شوهرم را ناامید کرد و او گفت که برای آینده بهتر برای فرزند خود باید به اروپا برویم. قاچاقچی انسان پس از مواجهه با مشکلات بسیاری ما را به یونان برد. در مدتی که در یونان بودیم ، تصمیم گرفتم با هواپیما به فرانسه بروم و بعداً شوهر و دخترم را بیاورم. با این حال ، این چیزی نبود که سرنوشت ما را به سمت آن سوق داد. ما بارهای سختی را تحمل کردیم و با سختی های زیادی روبرو شدیم. اکنون ما دو خانواده هستیم که در یک اتاق کوچک زندگی می کنیم. چهار ماه از ورود ما به آتن گذشته است و ما تمام پولی را که با خود آورده بودیم هزینه کرده ایم.
اکنون که پول کمتری از ما باقی مانده است ، ما سه نفر نمی توانیم برای زندگی بهتر به کشور دیگری برویم. آنها به شوهرم گفتند ، اگر شما به افغانستان بروید و برای دخترتان پاسپورت بگیرید ، او می تواند در ایران تحصیل کند. همسرم از شنیدن این حرف خوشحال شد و ما تصمیم گرفتیم به افغانستان برگردیم. ما می خواستیم نامه ای از سفارت افغانستان در ایران بگیریم. اما به دلیل ویروس کرونا همه دفاتر تعطیل شدند. بنابراین ، ما نمی توانیم به افغانستان برویم


شاید ، این تصمیم خدا برای ما باشد که در اینجا بمانیم. دخترم شش ساله شد و من آرزو کردم یک دختر دیگر داشته باشم. از یک طرف ، من در حالی که در یونان هستیم ، باردار شدم ، از طرف دیگر ، وقتی من به هوس چیزی می کنم ، نمی توانم بیرون بروم و آن را بگیرم

با این حال ، من خدا را شکر می کنم که دعایم راقبول کرد و باردار شدم. اکنون منتظر روزی هستم ، وقتی که این ویروس از بین برود و ما می بتوانیم به کشور خود برگردیم و برای دختر خود پاسپورت بگیریم. بنابراین از این طریق او قادر به تحصیل و آینده بهتر خواهد بود.
در حال حاضر ، برای اینکه خودم و دخترم مصروف شویم ، فیلم های تیک تاک را تهیه می کنیم ، برای گرفتن هوای تازه به بام می رویم. همچنین فیلم و سریال تماشا می کنیم ، با دوست عزیزم – زهرا جان بازی می کنیم. علاوه بر این ، من چیزهای مختلفی را مطالعه می کنم و خود را سرگرم می کنم ، تا اینکه روزی ویروس کرونا تمام شود و ما بتوانیم یک زندگی عادی را شروع کنیم

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close